Η LUGELA στο σύστημα της παραδοσιακής, επίσημης και τεκμηριωμένης ιατρικής
Ιστορική παρανόηση εννοιών
Στην καθημερινή ομιλία, τα αρχαία συστήματα ιατρικών γνώσεων συχνά αποκαλούνται μη παραδοσιακά, ενώ το σχετικά νεότερο βιοϊατρικό μοντέλο χαρακτηρίζεται παραδοσιακό. Από ιστορική και ορολογική σκοπιά, αυτή είναι μια λεκτική αναστροφή. Η παραδοσιακή ιατρική αποτελείται από γνώσεις, δεξιότητες και πρακτικές που διαμορφώθηκαν από λαούς για αιώνες και χιλιετίες, πολύ πριν τη σύγχρονη βιοϊατρική.
Ωστόσο, η διόρθωση της ορολογίας δεν απαιτεί την αντιπαράθεση παράδοσης και επιστήμης. Η ηλικία μιας μεθόδου από μόνη της δεν αποτελεί απόδειξη της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας, ούτε η παραδοσιακή προέλευση είναι λόγος άρνησης. Η επιστήμη ερευνά τη συσσωρευμένη εμπειρία, καθορίζει τη σύνθεση του μέσου, τον μηχανισμό βιολογικής δράσης, τα κλινικά αποτελέσματα, τις ενδείξεις, τους τρόπους χρήσης και τις προϋποθέσεις ασφάλειας.
Επιστημονικά ακριβής ορισμός των όρων
| Έννοια | Επιστημονικά ακριβής ορισμός | Ιστορικό σημείο αναφοράς |
|---|---|---|
| Παραδοσιακή ιατρική | Ιστορικά διαμορφωμένες γνώσεις και πρακτικές λαών, που υπήρχαν πριν από τη σύγχρονη βιοϊατρική. | Αιώνες και χιλιετίες |
| Σύγχρονη βιοϊατρική | Επιστημονικό και κλινικό σύστημα που βασίζεται στη βιολογία, φυσιολογία, παθολογία, διάγνωση και ρυθμιζόμενη πρακτική. | Εδραιώθηκε ιδιαίτερα τον 19ο–20ό αιώνα |
| Τεκμηριωμένη ιατρική | Μέθοδος λήψης κλινικών αποφάσεων με κριτική αξιολόγηση ερευνών, κλινικής εμπειρίας και ιδιαιτεροτήτων ασθενούς. | Όρος: 1991; διασπορά: από 1992 |
| Συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική | Πρακτικές που εφαρμόζονται μαζί με την κύρια θεραπεία ή αντί αυτής. Η κατάσταση καθορίζεται από τον τρόπο χρήσης. | Δεν υπάρχει ενιαία ημερομηνία εμφάνισης |
Η παραδοσιακή και η τεκμηριωμένη ιατρική δεν είναι αντίθετες. Η πρώτη χαρακτηρίζει την ιστορική προέλευση της γνώσης, η δεύτερη καθορίζει τον τρόπο επιστημονικής επαλήθευσης και κλινικής αξιολόγησης. Ο ίδιος θεραπευτικός παράγοντας μπορεί να έχει παραδοσιακή προέλευση και ταυτόχρονα να διαθέτει επιστημονικά επιβεβαιωμένες ιδιότητες.
Το έτος 1910 και τα όρια ακριβούς ιστορικού συμπεράσματος
Το 1910 συνδέεται με την έκθεση του Abraham Flexner για την ιατρική εκπαίδευση στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Αυτό το έγγραφο είχε σημαντική επίδραση στην τυποποίηση της εκπαίδευσης των γιατρών και την ενδυνάμωση του βιοϊατρικού μοντέλου στη Βόρεια Αμερική. Δεν αποτελεί ημερομηνία γένεσης ούτε της επιστημονικής ούτε της παραδοσιακής ιατρικής. Η επιστημονική ιατρική αναπτύχθηκε πολύ πριν από την έκθεση, ενώ τα παραδοσιακά θεραπευτικά συστήματα υπήρχαν για πολλούς αιώνες.
LUGELA: από την παραδοσιακή εμπειρία στη επιστημονική γνώση
Τα ιστορικά υλικά δείχνουν ότι η LUGELA χρησιμοποιήθηκε για θεραπευτικούς σκοπούς από τοπικούς πληθυσμούς μέσα σε πολλές γενιές. Η γνώση για τις ιδιότητές της προέκυψε εμπειρικά, διατηρήθηκε στη λαϊκή μνήμη και μεταδόθηκε πολύ πριν από τις εργαστηριακές και κλινικές μελέτες. Συνεπώς, ως προς την προέλευσή της η LUGELA ανήκει στην παραδοσιακή ιατρική με τη διεθνώς ακριβή έννοια αυτού του όρου.
Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα η LUGELA έγινε αντικείμενο συστηματικών χημικών, υδρογεωλογικών, φυσιολογικών, φαρμακολογικών και κλινικών μελετών. Μελετήθηκε η σύνθεση του φυσικού συμπλέγματος, η σταθερότητα, τα χαρακτηριστικά απορρόφησης, η επίδραση σε φυσιολογικές διεργασίες, οι δυνατότητες τοπικής, από του στόματος και παρεντερικής χρήσης. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν σε μονογραφίες, άρθρα, διατριβές και υλικό επιστημονικών ιατρικών ιδρυμάτων.
Έτσι έγινε μια θεμελιώδης μετάβαση: η εμπειρική γνώση δεν απορρίφθηκε, αλλά μεταφέρθηκε στον τομέα της επιστημονικής έρευνας. Η LUGELA εντάχθηκε στην ιατρική πρακτική όχι μόνο ως φυσική πηγή, αλλά και ως ανεξάρτητο αντικείμενο φαρμακολογικής και κλινικής ανάλυσης.
Κρατική και επαγγελματική αναγνώριση
Η μονογραφία του καθηγητή Δ. Β. Τζαβαχισβίλι αναφέρει ότι το 1945 η Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας της ΕΣΣΔ αναγνώρισε τον θεραπευτικό νερό LUGELA ως μοναδικό. Ο συγγραφέας το χαρακτήρισε ως αυθεντικό φυσικό φάρμακο και τόνισε ότι η φυσική σύνθεση της LUGELA αποτελεί ένα σύνθετο και εξαιρετικά επιτυχημένο χημικό σύμπλεγμα, κατάλληλο για θεραπευτική χρήση ως έχει.
Τα ιστορικο-βιβλιογραφικά υλικά επίσης καταγράφουν την ένταξη της LUGELA το 1946 στην Κρατική Φαρμακοποιία της ΕΣΣΔ ως μοναδικό φυσικό θεραπευτικό μέσο. Στα επόμενα χρόνια το επαγγελματικό της καθεστώς επιβεβαιώθηκε με επιστημονικές δημοσιεύσεις, κλινική χρήση και νομοθετικό έλεγχο διάθεσης μέσω φαρμακείων. Το σύνολο αυτών των γεγονότων μαρτυρεί ότι η LUGELA ξεπέρασε κατά πολύ τη στενά λαϊκή χρήση και απέκτησε αναγνώριση στο επίσημο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της ΕΣΣΔ.
Ακρίβεια θεσμικής διατύπωσης
Η επιστημονική και κρατική αναγνώριση της LUGELA βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία. Στη μονογραφία του καθηγητή Δ. Β. Τζαβαχισβίλι σημειώνεται ότι το 1945 η Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας της ΕΣΣΔ αναγνώρισε την LUGELA ως μοναδικό θεραπευτικό νερό και το 1946 η LUGELA εντάχθηκε στην Κρατική Φαρμακοποιία της ΕΣΣΔ ως μοναδικό φυσικό φαρμακευτικό μέσο.
Συνεπώς, η φαρμακοποιητική κατάσταση της LUGELA δεν είναι υπόθεση αλλά ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός, το οποίο επιβεβαιώνει την επίσημη αναγνώρισή της και την ένταξή της στο σύστημα επαγγελματικής ιατρικής της ΕΣΣΔ.
Η επίσημη κατάσταση αναφέρεται πάντα σε συγκεκριμένη δικαιοδοσία και ιστορική περίοδο. Επομένως, είναι ορθό να υποστηρίξουμε ότι η LUGELA έχει τεκμηριωμένη ιστορία κρατικής αναγνώρισης και ρυθμιζόμενης ιατρικής χρήσης στην ΕΣΣΔ. Η σύγχρονη νομική κατάσταση του προϊόντος σε μια συγκεκριμένη χώρα ορίζεται από τα ισχύοντα αρχεία καταχώρισης. Αυτή η νομική διευκρίνιση δεν αναιρεί το καθιερωμένο ιστορικό γεγονός της αναγνώρισης.
LUGELA και τεχνητό διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου
Η υψηλή περιεκτικότητα σε χλωριούχο ασβέστιο εξηγεί την εξωτερική χημική ομοιότητα της LUGELA με τα συγκεντρωμένα διαλύματα που χρησιμοποιούνται στην ιατρική. Ωστόσο, οι επιστημονικές πηγές υπογραμμίζουν ρητά: η ομοιότητα στον βασικό συστατικό δεν σημαίνει ταυτότητα της φαρμακοδυναμικής δράσης και των θεραπευτικών ιδιοτήτων. Η LUGELA είναι ένα φυσικά σχηματισμένο πολύπλοκο πολυσυστατικό σύμπλεγμα, η δράση του οποίου δεν περιορίζεται στο άθροισμα των ιδιοτήτων μιας χημικής ένωσης.
Στη μονογραφία του Δ. Β. Τζαβαχισβίλι περιλαμβάνονται πειραματικά και κλινικά δεδομένα σύμφωνα με τα οποία η LUGELA υπερέχει έναντι του τεχνητά παρασκευασμένου διαλύματος χλωριούχου ασβεστίου σε μια σειρά από εξετασμένα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα περιγράφονται πιο έντονη και παρατεταμένη αύξηση του ασβεστίου στον ορό του αίματος, καλύτερη απορρόφηση, διουρητικό αποτέλεσμα που απουσίαζε στο συγκρίσιμο διάλυμα, καθώς και πλεονεκτήματα στην έρευνα της αιμοστατικής δράσης και σε διάφορες κλινικές παρατηρήσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα οι συγγραφείς συνέστησαν, όπου υπήρχαν αντίστοιχες ενδείξεις, να προτιμάται η LUGELA.
Η ανεξάρτητη συγκριτική επιβεβαίωση βρίσκεται στη διατριβή του Ι. Γ. Αντγκουλάτζε του 1961. Σε κλινικές ομάδες η δράση της LUGELA συγκρίθηκε με διάλυμα 10% χλωριούχου ασβεστίου. Με βάση το δερματικό τεστ με μπλε τριπανίου η ενίσχυση της απορροφητικής-φαγοκυτταρικής ικανότητας του ενεργού μεσενχήματος υπό την επίδραση της LUGELA ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη: ο μέσος συντελεστής έως την 21η ημέρα αυξανόταν 1,5–1,8 φορές, ενώ στις ομάδες με διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου 1,3–1,4 φορές.
Επιστημονική σημασία της σύγκρισης
Η LUGELA δεν αποτελεί φυσικό αντίγραφο του τεχνητού χλωριούχου ασβεστίου. Οι συγκριτικές μελέτες δείχνουν ότι η βιολογική της δράση καθορίζεται από το ολικό φυσικό σύμπλεγμα συστατικών και σε ορισμένους μελετημένους δείκτες ήταν πιο έντονη από τη δράση του αντίστοιχου διαλύματος χλωριούχου ασβεστίου.
LUGELA στην επίσημη, συμπληρωματική και τεκμηριωμένη ιατρική
Οι όροι επίσημη, συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική δεν περιγράφουν την προέλευση μιας ουσίας, αλλά το θεσμικό καθεστώς και τον τρόπο χρήσης της. Στην ΕΣΣΔ η LUGELA αποτέλεσε αντικείμενο επίσημης επιστημονικής μελέτης και ιατρικής εφαρμογής. Στη σύγχρονη πρακτική η χρήση της μαζί με την κύρια θεραπεία θεωρείται συμπληρωματική ή ολοκληρωμένη προσέγγιση. Εναλλακτική γίνεται μόνο όταν προτείνεται αντί της απαραίτητης καθιερωμένης θεραπείας. Συνεπώς, η αποκλειστική ταξινόμηση της LUGELA ως μέσο εναλλακτικής ιατρικής είναι ιστορικά και επιστημονικά αβάσιμη.
Η τεκμηριωμένη ιατρική επίσης δεν αποτελεί ξεχωριστό είδος θεραπείας. Είναι μέθοδος αξιολόγησης ιατρικών ισχυρισμών. Σχετικά με την LUGELA αντικείμενο αυτής της αξιολόγησης είναι όχι η αποδοχή της φυσικής προέλευσης, αλλά τα συγκεκριμένα αποτελέσματα χημικών, πειραματικών, φαρμακολογικών και κλινικών μελετών. Η εμφάνιση του όρου τεκμηριωμένη ιατρική το 1991 δεν μηδενίζει την αξία των προηγούμενων εργασιών. Η σημασία τους καθορίζεται από τη μεθοδολογία, την πληρότητα της περιγραφής, τη συγκρισιμότητα των ομάδων, την αντικειμενικότητα των δεικτών και την επαναληψιμότητα των παρατηρήσεων.
Το επιστημονικό σώμα γνώσης για την LUGELA περιλαμβάνει δεδομένα για τη σύνθεση, τις φαρμακοδυναμικές ιδιαιτερότητες, τις οδούς εφαρμογής, τις ενδείξεις, τις δόσεις και τα παρατηρούμενα θεραπευτικά αποτελέσματα. Κατά συνέπεια, η LUGELA έχει όχι μόνο παραδοσιακή ιστορία, αλλά και συγκροτημένο επιστημονικό βιογραφικό, που περιλαμβάνει εργαστηριακή έρευνα, πειραματική φαρμακολογία, κλινικές παρατηρήσεις και κρατική αναγνώριση.
Ακαδημαϊκό συμπέρασμα
Η LUGELA αποτελεί μοναδικό φυσικό θεραπευτικό μέσο παραδοσιακής προέλευσης, οι ιδιότητες του οποίου μεταφέρθηκαν διαδοχικά από τη σφαίρα της λαϊκής εμπειρίας στην περιοχή της συστηματικής επιστημονικής γνώσης. Η σύνθεση και η βιολογική δράση της διερευνήθηκαν με χημικές, πειραματικές, φαρμακολογικές και κλινικές μεθόδους. Τα αποτελέσματα των ερευνών αποτυπώθηκαν σε μονογραφίες, επιστημονικά άρθρα και διατριβές, ενώ η ιστορική κρατική αναγνώριση κατέστησε τη θέση της LUGELA στην επαγγελματική ιατρική πρακτική.
Οι συγκριτικές μελέτες με τεχνητά παρασκευασμένα διαλύματα χλωριούχου ασβεστίου έχουν θεμελιώδη σημασία. Δείχνουν ότι η LUGELA δεν μπορεί να μειωθεί σε διάλυμα ενός δραστικού συστατικού. Το φυσικό πολύπλοκο σύμπλεγμα της διαθέτει αυτόνομες φαρμακοδυναμικές ιδιαιτερότητες, καλύτερη απορρόφηση και σε ορισμένους εξετασμένους δείκτες πιο έντονη θεραπευτική δράση.
Κατά συνέπεια, είναι επιστημονικά λανθασμένο να περιορίζεται η LUGELA στις κατηγορίες του λαϊκού μέσου, του μεταλλικού ποτού ή της εναλλακτικής πρακτικής. Ως προς την προέλευση ανήκει στην παραδοσιακή ιατρική, ως προς την ιστορία μελέτης και αναγνώρισης στην επίσημη επιστημονική-ιατρική πρακτική, ως προς τον τρόπο σύγχρονης χρήσης εντάσσεται στη συμπληρωματική και ολοκληρωμένη θεραπεία, και όσον αφορά το χαρακτήρα των συσσωρευμένων δεδομένων υπόκειται σε τεκμηριωμένη αξιολόγηση.
Η παράδοση ανέδειξε την LUGELA. Η επιστήμη διαπίστωσε τη σύνθεσή της, διερεύνησε τη βιολογική δράση και επιβεβαίωσε τις θεραπευτικές ιδιότητες. Η επίσημη ιατρική την αναγνώρισε ως μοναδικό φυσικό θεραπευτικό μέσο και ενέταξε στην επαγγελματική πρακτική.
Η δύναμη της LUGELA βρίσκεται στην ενότητα φυσικής προέλευσης, πολυαιώνιας εμπειρίας, επιστημονικά αποδεδειγμένης δράσης και τεκμηριωμένης ιατρικής αναγνώρισης.
Κύριες πηγές και σημεία αναφοράς
- Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Υλικό για την παραδοσιακή, συμπληρωματική και ολοκληρωμένη ιατρική.
- Guyatt G., Cairns J., Churchill D. et al. Evidence-Based Medicine: A New Approach to Teaching the Practice of Medicine. JAMA. 1992;268(17):2420–2425.
- Flexner A. Medical Education in the United States and Canada. Carnegie Foundation for the Advancement of Teaching. 1910.
- Τζαβαχισβίλι Δ. Β. Μεταλλικό νερό «LUGELA»: χαρακτηρισμός και θεραπευτικές ιδιότητες. Τιφλίδα: Γκουρζμεγκίζ, 1953.
- Αντγκουλάτζε Ι. Γ. Επιρροή του μεταλλικού νερού LUGELA στην κατάσταση του ενεργού μεσενχήματος κατά τη φυματίωση: διατριβή για την απόκτηση διδακτορικού ιατρικών επιστημών. Τιφλίδα, 1961.
- Επιστημονικές εργασίες των Μ. Λεζάβα, Γ. Γκουισιάνι, Ε. Κβιτσαρίτζε και άλλων ερευνητών, συνοψισμένες στη μονογραφία του Δ. Β. Τζαβαχισβίλι.
- Διάταξη του Υπουργείου Υγείας της ΕΣΣΔ αριθ. 409 της 19ης Μαΐου 1967 «Σχετικά με την πώληση θεραπευτικών μεταλλικών νερών από τα φαρμακεία».