LUGELA w dermatologii
Zastosowanie LUGELA w dermatologii ma bezpośrednie podstawy kliniczne i laboratoryjne. W badaniu doktorskiego N.V. Glonti, obejmującym 200 pacjentów z egzemą, stwierdzono skuteczność doustnego i miejscowego stosowania naturalnej wody leczniczej. Poprawa kliniczna była związana ze zmniejszeniem stanu zapalnego, ustaniem sączenia, zmniejszeniem świądu, epitelizacją zmian, zmniejszeniem przepuszczalności naczyń oraz korzystnymi zmianami w parametrach metabolizmu mineralnego.
Najbardziej uzasadniony schemat łączy kurację doustną LUGELA z miejscową aplikacją na zmienione miejsca. Kurs doustny zapewnia systemowe działanie naturalnego kompleksu mineralnego. Stosowanie miejscowe działa bezpośrednio na obszar zapalenia, wysięku lub uszkodzenia tkanek.
Skóra jako aktywny układ fizjologiczny
Skóra nie jest bierną powłoką, lecz złożonym narządem pełniącym funkcje bariery, immunologiczne, naczyniowe, metaboliczne i termoregulacyjne.
Jej regeneracja zależy od skoordynowanej pracy kilku procesów:
- różnicowania i odnowy keratynocytów;
- utrzymania bariery naskórkowej;
- kontrolowanej reakcji zapalnej;
- stanu naczyń włosowatych i mikrokrążenia;
- tworzenia nowej macierzy międzykomórkowej;
- epitelizacji uszkodzonej powierzchni;
- metabolizmu mineralnego i białkowego;
- miejscowej ochrony immunologicznej.
Gradient wapnia w naskórku reguluje dojrzewanie keratynocytów, tworzenie warstwy rogowej i odnowę bariery skórnej. Zaburzenie tego gradientu towarzyszy uszkodzeniu naskórka, a sygnalizacja zależna od wapnia komórkowego uczestniczy w odbudowie jego struktury [6, 7].
Ta podstawowa zasada fizjologiczna wyjaśnia znaczenie metabolizmu mineralnego dla kondycji skóry, ale bezpośrednie potwierdzenie działania konkretnego środka wymaga danych klinicznych. W przypadku LUGELA takie dane pochodzą z badania N.V. Glonti.
Badanie kliniczne N.V. Glonti
Praca doktorska N.V. Glonti „Terapia egzemy naturalną wodą leczniczą LUGELA” jest podstawowym specjalistycznym opracowaniem naukowym na temat dermatologicznego zastosowania LUGELA.
W badaniu uczestniczyło 200 pacjentów z różnymi postaciami egzemy. Dla ustalenia wartości kontrolnych przebadano dodatkowo 27 osób praktycznie zdrowych.
Przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów mierzono zawartość sodu, wapnia i potasu we krwi. Wyniki kliniczne porównywano z danymi laboratoryjnymi i stanem przepuszczalności naczyń.
Skuteczność oceniano według konkretnych kryteriów:
- nasilenia zmian zapalnych;
- ustania sączenia;
- zmniejszenia świądu;
- szybkości epitelizacji;
- czasów poprawy klinicznej;
- trwania remisji;
- częstości nawrotów;
- zmian w składzie mineralnym krwi;
- dynamiki przepuszczalności naczyń.
Wnioski z badania opierają się zatem nie na indywidualnych opiniach czy subiektywnej ocenie lekarza, lecz na usystematyzowanych danych klinicznych, funkcjonalnych i laboratoryjnych.
Wyniki stosowania doustnego
Glonti wykazał skuteczność doustnego stosowania LUGELA u pacjentów z egzemą w fazie zaostrzenia.
W porównaniu z 10-procentowym roztworem chlorku wapnia dostępnego w aptece doustne stosowanie LUGELA wykazało wyższą aktywność terapeutyczną. Autor doszedł do wniosku, że działanie wody naturalnej jest wynikiem działania nie tylko jednego chlorku wapnia, lecz całego kompleksu jej składników.
Poprawa kliniczna była związana z korzystnymi zmianami w parametrach metabolizmu mineralnego. Jednocześnie odnotowano zmniejszenie stanu zapalnego i spadek przepuszczalności naczyń włosowatych.
Ta zgodność wyników klinicznych i laboratoryjnych potwierdza systemowy charakter działania LUGELA. Kurs doustny działa nie tylko na powierzchnię skóry, lecz także na wewnętrzne procesy fizjologiczne związane z przebiegiem dermatozy.
Wyniki stosowania miejscowego
W badaniu Glonti stosowanie miejscowe LUGELA w rozcieńczeniu 1:1000 przy egzemie w fazie zaostrzenia powodowało szybkie ustanie wysięku.
Ustanie sączenia jest ważnym wynikiem klinicznym. Wysięk odzwierciedla aktywność zapalenia, wzrost przepuszczalności naczyń i wyciek płynu do uszkodzonych tkanek. Jego zmniejszenie wskazuje na przejście procesu do fazy regeneracji i epitelizacji.
Autor zalecał stosowanie miejscowe LUGELA jako samodzielnego kierunku terapii miejscowej, szczególnie przy nasilonym sączeniu. Powtórne stosowanie przy nawrotach procesu eczematous również zapewniało dobry rezultat terapeutyczny.
Ustalona kolejność działania leczniczego
Wyniki badania tworzą logiczny ciąg powiązanych zmian:
- Zmniejsza się przepuszczalność naczyń włosowatych.
- Zmniejsza się wyciek płynu do tkanek zapalnych.
- Ustaje sączenie.
- Zmniejsza się intensywność reakcji zapalnej.
- Świąd i podrażnienie słabną.
- Tworzą się warunki do epitelizacji.
- Odbudowywana jest integralność bariery skórnej.
- Poprawa kliniczna umacnia się korzystnymi zmianami metabolizmu mineralnego.
Ta kolejność wyjaśnia działanie LUGELA przy egzemie poprzez konkretne procesy naczyniowe, metaboliczne i regeneracyjne.
Egzema jako potwierdzony kierunek kliniczny
Egzema jest kierunkiem dermatologicznym, wobec którego LUGELA posiada bezpośrednią, specjalistyczną bazę dowodową.
Praca doktorska potwierdza:
- skuteczność doustnego stosowania w zaostrzeniu;
- rezultat terapeutyczny stosowania miejscowego;
- szybkie ustanie wysięku;
- zmniejszenie objawów zapalnych;
- pozytywną dynamikę epitelizacji;
- zmniejszenie przepuszczalności naczyń;
- korzystne zmiany w metabolizmie mineralnym;
- skuteczność powtórnego kursu przy nawrocie;
- przewagę doustnego stosowania LUGELA nad badanym roztworem chlorku wapnia.
Na podstawie sumy wyników N.V. Glonti zalecił stosowanie LUGELA w leczeniu pacjentów z egzemą.
Inne kierunki dermatologiczne
Opinia medyczna z 2023 roku obejmuje choroby skóry i tkanki podskórnej wśród wskazań do zastosowania LUGELA.
Instrukcja przewiduje doustne i miejscowe użycie przy:
- łuszczycy;
- neurodermitydzie;
- egzemie;
- zapaleniach naczyń;
- pokrzywce;
- owrzodzeniach troficznych;
- odleżynach;
- zespole stopy cukrzycowej;
- ranach pooperacyjnych;
- oparzeniach;
- innych uszkodzeniach skóry i tkanek miękkich.
LUGELA przy uszkodzeniu i regeneracji tkanek
Gojenie uszkodzonej skóry obejmuje zapalenie, powstawanie nowej tkanki, epitelizację i przebudowę zrekonstruowanego obszaru. Sygnalizacja wapniowa uczestniczy w migracji komórek, aktywności keratynocytów, formowaniu połączeń międzykomórkowych oraz regeneracji bariery naskórkowej [7].
W tym systemie LUGELA stosowana jest dwiema uzupełniającymi się metodami:
- doustnie, dla systemowego działania naturalnego kompleksu mineralnego;
- miejscowo, dla leczenia obszaru uszkodzenia lub zapalenia.
Przy odleżynach, owrzodzeniach troficznych i zespole stopy cukrzycowej miejscowe stosowanie LUGELA wlicza się do kompleksowej pielęgnacji rany. Nie zastępuje oczyszczania powierzchni rany, kontroli zakażenia, odciążania kończyny objętej zmianami, oceny ukrwienia i korekty choroby podstawowej.
W zespole stopy cukrzycowej odciążanie strefy owrzodzenia, miejscowe leczenie rany, kontrola zakażenia oraz ocena stanu naczyniowego pozostają obowiązkowymi elementami terapii [8].
W przypadku oparzeń stosowanie miejscowe odbywa się po ustaniu działania czynnika uszkadzającego, schłodzeniu zajętego obszaru i określeniu głębokości i powierzchni oparzenia. Rozległe i głębokie oparzenia wymagają specjalistycznej opieki medycznej [9].
Kurs doustny
Podstawowym warunkiem przy chorobach skóry jest miesięczny kurs doustny LUGELA.
Zalecany schemat:
- cztery butelki po 235 ml na miesiąc;
- jednorazowa dawka dla dorosłego nie przekracza 10 ml;
- przerwa między dawkami wynosi około pięciu godzin;
- 30 minut przed jedzeniem wypija się jedną-dwie szklanki ciepłej wody;
- dawka nie jest samodzielnie zwiększana.
Kurs doustny tworzy systemową podstawę stosowania. Leczenie miejscowe uzupełnia je bezpośrednim działaniem na patologiczny obszar.
Leczenie miejscowe
Współczesna instrukcja przewiduje dwa podstawowe sposoby.
Rozpylanie
LUGELA rozpylana jest na zmienioną powierzchnię aż do równomiernego zwilżenia. Leczone miejsce pozostawia się otwarte do pełnego wchłonięcia i wyschnięcia.
Po wyschnięciu powierzchnię przykrywa się luźną sterylną gazą w jeden lub dwa warstwy w celu ochrony przed zabrudzeniem. Nie stosuje się mocnego opatrunku ani szczelnego zamknięcia, ponieważ powodują efekt szklarniowy i nasilają reakcję zapalną.
Aplikacja na gazę
Sterylna gaza nasączona LUGELA przykładana jest do leczonej powierzchni na 25–30 minut. Po usunięciu aplikacji miejsce pozostawia się otwarte do wyschnięcia.
W razie potrzeby obszar przykrywa się luźną sterylną gazą. Opaska nie może ściskać tkanek ani utrudniać wymiany powietrza.
Przy egzemie, łuszczycy i innych przewlekłych dermatozach leczenie wykonuje się dwa razy dziennie, łącząc je z kursem doustnym.
W przypadku ran głębokich, zakażonych owrzodzeń, zespołu stopy cukrzycowej, ran pooperacyjnych i oparzeń sposób leczenia dostosowuje się do planu medycznego leczenia rany.
Obiektywna ocena rezultatów
Skuteczność stosowania ocenia się na podstawie mierzalnych cech klinicznych:
- zmniejszenia powierzchni zmian;
- ustania sączenia;
- nasilenia obrzęku i zaczerwienienia;
- zmniejszenia intensywności świądu;
- zmniejszenia ilości wydzieliny;
- pojawienia się zdrowej tkanki ziarninowej;
- prędkości epitelizacji;
- stanu brzegów rany;
- braku oznak infekcji;
- trwania remisji;
- częstości nawracających zaostrzeń.
Przy ranach przewlekłych stosuje się kolejne zdjęcia w tych samych warunkach, pomiar powierzchni i głębokości ubytku, ocenę wydzieliny i stanu skóry otaczającej ranę.
Taka kontrola zmienia subiektywne wrażenia w udokumentowaną dynamikę kliniczną.
Bezpieczeństwo stosowania
Przeciwwskazania do doustnego stosowania LUGELA to:
- hiperkalcemia;
- indywidualna nadwrażliwość na składniki.
Przy stosowaniu miejscowym należy kontrolować indywidualną reakcję skóry. Nasilenie bólu, szybkie rozprzestrzenianie się zaczerwienienia, ropna wydzielina, nieprzyjemny zapach, wzrost temperatury tkanek lub ciała wymagają oceny lekarskiej, gdyż wskazują na czynny proces zakaźny lub martwiczy.
Wniosek naukowy
LUGELA dysponuje ugruntowaną podstawą naukową stosowania w dermatologii.
Głównym dowodowym źródłem jest badanie kliniczne N.V. Glonti przeprowadzone na 200 pacjentach z egzemą. Autor wykazał skuteczność doustnego i miejscowego stosowania LUGELA, potwierdził wyniki kliniczne danymi laboratoryjnymi i ukazał związek działania leczniczego z metabolizmem mineralnym i przepuszczalnością naczyń.
Przy stosowaniu miejscowym odnotowano szybkie ustanie wysięku. Przy doustnym stosowaniu zanotowano zmniejszenie objawów zapalnych, epitelizację, korzystne zmiany metabolizmu mineralnego i wyższą aktywność terapeutyczną w porównaniu z badanym roztworem chlorku wapnia dostępnego w aptece.
Współczesne dokumenty medyczne rozszerzają dermatologiczne wskazania do LUGELA obejmując choroby skóry, odleżyny, owrzodzenia troficzne, rany pooperacyjne, oparzenia i zespół stopy cukrzycowej.
Najbardziej spójny schemat łączy systemową kurację i miejscową pielęgnację. Doustne stosowanie działa na składnik mineralny i naczyniowo-metaboliczny procesu patologicznego. Stosowanie miejscowe skierowane jest bezpośrednio na obszar zapalenia, wysięku lub uszkodzenia tkanek.
Naukowa wiarygodność LUGELA w dermatologii opiera się nie na ogólnych rozważaniach na temat korzyści minerałów, lecz na klinicznie potwierdzonych zmianach: ustaniu sączenia, zmniejszeniu stanu zapalnego i świądu, epitelizacji, obniżeniu przepuszczalności naczyń oraz normalizacji badanych parametrów metabolizmu mineralnego.
Główne źródła
- Glonti N.V. Terapia egzemy naturalną wodą leczniczą LUGELA. Praca doktorska na stopień kandydata nauk medycznych.
- Dżawachiszwili D.V. Woda mineralna LUGELA: charakterystyka i właściwości lecznicze. Tbilisi: Gruzmedgiz, 1953.
- Opinia medyczna dotycząca stosowania naturalnej wody mineralnej LUGELA. 2023.
- Balneologiczna opinia Północnokaukaskiego Federalnego Naukowo-Klinicznego Centrum FMBA Rosji. 2023.
- Instrukcja stosowania doustnego i miejscowego mineralnej wody leczniczej LUGELA.
- Lee S.E., Lee S.H. Barrier skóry i wapń. Annals of Dermatology. 2018;30(3):265–275.
- Subramaniam T. i in. Rola wapnia w gojeniu ran. International Journal of Molecular Sciences. 2021;22(12):6486.
- Międzynarodowa Grupa Robocza ds. Stopy Cukrzycowej. Wytyczne dotyczące zapobiegania i leczenia chorób stopy związanych z cukrzycą. 2023.
- Światowa Organizacja Zdrowia. Oparzenia. Fakty. 2023.