LUGELA LECZNICZA WODA MINERALNA
INSTRUKCJA UŻYCIA
1. CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA
LUGELA to naturalna, wysoko zmineralizowana woda lecznicza typu chlorkowo-wapniowego, pozyskiwana ze źródła o tej samej nazwie w wąwozie Lugela w Gruzji.
LUGELA jest przedmiotem wieloletnich badań naukowych. Jej naturalny skład mineralny, właściwości fizykochemiczne, działanie farmakologiczne oraz zastosowania medyczne zostały opisane w monografiach, pracach dyplomowych, badaniach eksperymentalnych, obserwacjach klinicznych i publikacjach naukowych.
Wysoka mineralizacja określa specjalny tryb stosowania: LUGELA przyjmowana jest w dokładnie ustalonych dawkach, w określonych seriach. Woda nie służy do gaszenia pragnienia ani nieograniczonego spożycia.
Podstawa naukowa:
- Naukowa encyklopedia LUGELA
- Fenomen LUGELA: ujęcie naukowe
- Historia naukowego i medycznego uznania LUGELA
- Bibliografia naukowa LUGELA
- Monografie o LUGELA
2. NATURALNY SKŁAD MINERALNY
LUGELA to całościowy naturalny, wysoko zmineralizowany kompleks. Jego właściwości określa nie pojedynczy pierwiastek, ale skład, stężenie, proporcje i interakcje składników mineralnych.
Na podstawie badań chemicznych i laboratoryjnych z różnych lat w składzie LUGELA wykryto:
- wapń;
- sód;
- potas;
- magnez;
- chlorki;
- bromki;
- jodki;
- fluorki;
- sulfaty;
- związki krzemionki;
- mikroelementy;
- pierwiastki ziem rzadkich z grupy lantanowców.
Głównym makroelementem LUGELA jest wapń, a dominującą część składu anionowego stanowią chlorki.
Dane chemicznego składu w dokumentach z różnych lat odnoszą się do konkretnych badanych próbek. Wyniki różnych analiz publikowane są zawsze z podaniem laboratorium, daty i odpowiedniego dokumentu.
Dane z różnych badań wskazują różne poziomy mineralizacji ogólnej konkretnych próbek LUGELA. W jednym z opublikowanych analiz wskazano 42,1 g/l. W protokole badań FMBA Rosji nr 1875/04.23 z 21 kwietnia 2023 dla badanej próbki wody z odwiertu nr 1 stwierdzono mineralizację ogólną 39,0 g/l. Różnice te wynikają z analizy konkretnych próbek i nie stanowią sprzeczności między dokumentami.
Materiały laboratoryjne i naukowe:
- Skład mineralny LUGELA
- Analiza porównawcza składu i badań naukowych
- Różnice LUGELA i roztworu chlorku wapnia
- Badania farmakologiczne i laboratoryjne
- Protokół badań FMBA Rosji, rok 2023
3. NAUKOWO UZASADNIONE ZASTOSOWANIA
Zastosowanie LUGELA zostało ustalone i opisane w monografiach, pracach dyplomowych, badaniach eksperymentalnych, farmakologicznych, obserwacjach klinicznych, publikacjach naukowych i opiniach medycznych.
LUGELA stosowana jest w dawkach i seriach jako samodzielny naturalny czynnik leczniczy oraz jako składnik kompleksowych programów leczniczych i regeneracyjnych. Przy ustalonych diagnozach stosowanie LUGELA nie wyklucza terapii zaleconej przez lekarza.
Układ odpornościowy
Badania eksperymentalne i kliniczne LUGELA obejmowały badanie aktywności fagocytarnej leukocytów, skład komórkowy wysięku zapalnego, funkcjonalny stan aktywnej mezenchymy, reakcje naczyniowo-tkankowe oraz naturalne mechanizmy obronne organizmu.
W materiałach naukowych i medycznych zastosowanie LUGELA opisano przy:
- obniżonej naturalnej odporności organizmu;
- częstych przeziębieniach i chorobach wirusowych;
- stanach alergicznych i zapalnych;
- regeneracji po przebytych zakażeniach i innych chorobach.
Artykuł naukowy i źródła:
- Układ odpornościowy: uzasadnienie naukowe
- Badania fagocytarnej zdolności leukocytów. I.G. Andguladze, 1959
- Badanie funkcjonalne aktywnej mezenchymy. I.G. Andguladze, 1961
Układ pokarmowy
Materiały naukowe i medyczne LUGELA opisują jej zastosowanie przy chorobach żołądka, jelit, wątroby, trzustki i dróg żółciowych.
LUGELA jest stosowana w programach kompleksowych przy:
- zapaleniach żołądka (gastritis);
- wrzodowej chorobie żołądka i dwunastnicy;
- zapaleniach trzustki;
- zapaleniach pęcherzyka żółciowego;
- chorobach wątroby i dróg żółciowych;
- zapaleniach jelita grubego (colitis);
- zaparciach;
- zaburzeniach trawienia.
Przy chorobach żołądka i dwunastnicy czas przyjmowania i stopień rozcieńczenia LUGELA ustalane są indywidualnie w zależności od diagnozy, kwasowości i przebiegu choroby.
Materiały naukowe:
Układ krwionośny i sercowo-naczyniowy
Naukowe uzasadnienie stosowania LUGELA wiąże się z udziałem jej naturalnego kompleksu mineralnego w metabolizmie wapnia i elektrolitów, regulacji nerwowo-mięśniowej, procesach krwiotworzenia, przepuszczalności naczyń oraz hemostazy.
Materiały eksperymentalne, farmakologiczne i kliniczne opisują zastosowanie LUGELA w programach kompleksowych przy zaburzeniach metabolizmu mineralnego, zwiększonej przepuszczalności naczyń, krwotokach, zaburzeniach krwiotworzenia oraz okresie rekonwalescencji po chorobach i utracie krwi.
Materiały naukowe:
- Krew, metabolizm mineralny i procesy fizjologiczne organizmu
- Różnice LUGELA i roztworu chlorku wapnia
Układ oddechowy
W materiałach naukowych i klinicznych zastosowanie LUGELA opisano przy przewlekłych chorobach dróg oddechowych, procesach zapalnych, częstych infekcjach dróg oddechowych oraz w okresie rekonwalescencji po infekcjach.
Historyczne badania kliniczne badały również wpływ LUGELA na funkcjonalny stan aktywnej mezenchymy w gruźlicy. Materiały te potwierdzają samodzielną historię naukową LUGELA, lecz nie zastępują współczesnego specjalistycznego leczenia chorób zakaźnych.
Artykuł naukowy i źródło:
Układ wydalniczy
Nerki uczestniczą w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej, metabolizmu wapnia i homeostazy wewnętrznego środowiska organizmu.
W materiałach naukowych i medycznych LUGELA przedstawiona jest jako kierunek kompleksowego stosowania przy:
- chorobach nerek;
- schorzeniach dróg moczowych;
- przewlekłej chorobie nerek;
- przewlekłej niewydolności nerek;
- obrzękach;
- zaburzeniach równowagi wodno-elektrolitowej i mineralnej.
Choroby nerek nie stanowią przeciwwskazania absolutnego opisanym w materiałach naukowych LUGELA. W przypadku poważnych zaburzeń pracy nerek schemat przyjmowania i ilość spożywanej wody ustalane są indywidualnie według diagnozy i wyników badań laboratoryjnych.
Artykuł naukowy:
Układ endokrynny i metabolizm mineralny
Metabolizm mineralny jest regulowany przez skoordynowaną pracę przytarczyc, witaminy D, nerek, jelit i tkanki kostnej. Wapń uczestniczy w przekazywaniu impulsów nerwowych, skurczu mięśni, pracy serca, sekrecji hormonów, krzepnięciu krwi i sygnalizacji wewnątrzkomórkowej.
LUGELA to naturalny, wysoko zmineralizowany kompleks chlorkowo-wapniowy. Materiały naukowe i medyczne opisują jej zastosowanie przy:
- zaburzeniach metabolizmu wapnia i minerałów;
- chorobach tarczycy i przytarczyc;
- niedoborze wapnia;
- osteoporozie;
- innych zaburzeniach metabolicznych;
- stanach zwiększonego zapotrzebowania organizmu na składniki mineralne.
Artykuły naukowe:
- Układ endokrynny: uzasadnienie naukowe
- LUGELA w endokrynologii i zaburzeniach metabolizmu mineralnego
- Osteoporoza i metabolizm mineralny tkanki kostnej
- Skład mineralny LUGELA
Układ nerwowy
Składniki mineralne biorą udział w przekazywaniu impulsów nerwowych, regulacji nerwowo-mięśniowej, pracy układów enzymatycznych oraz utrzymaniu równowagi elektrolitowej.
W materiałach naukowych i medycznych zastosowanie LUGELA opisano przy chorobach układu nerwowego, zwiększonym stresie psychoemocjonalnym i fizycznym, przewlekłym zmęczeniu, stresie, zaburzeniach snu i obniżeniu wydolności psychofizycznej.
Naturalny kompleks mineralny LUGELA stanowi element systemowego wsparcia procesów fizjologicznych związanych z funkcjonowaniem układu nerwowego i ogólną regeneracją organizmu.
Artykuły naukowe:
Układ ruchu
Zastosowanie LUGELA w traumatologii, ortopedii i reumatologii opiera się na udziale naturalnego kompleksu mineralnego w metabolizmie wapnia, mineralizacji tkanki kostnej, przekazie nerwowo-mięśniowym oraz procesach regeneracji.
Materiały medyczne i naukowe przewidują stosowanie LUGELA w programach kompleksowych przy:
- osteoporozie;
- osteoartrozie, zapaleniach stawów i artrozach;
- osteochondrozie i zwyrodnieniowych zmianach kręgosłupa;
- złamaniach;
- uszkodzeniach tkanki kostnej, mięśniowej i więzadłowej;
- regeneracji po urazach i operacjach.
Artykuły naukowe:
- Układ ruchu: uzasadnienie naukowe
- Osteoartroza i ból stawów
- Osteoporoza i metabolizm mineralny tkanki kostnej
- Osteochondroza i zwyrodnienia kręgosłupa
- LUGELA w traumatologii, ortopedii i reumatologii
Skóra i układ powłokowy
Zastosowanie LUGELA w dermatologii ma bezpośrednie podstawy kliniczne i laboratoryjne.
W badaniu rozprawy doktorskiej N.V. Glonti, obejmującej 200 chorych na egzemę, wykazano skuteczność doustnego i miejscowego stosowania leczniczej wody LUGELA. Poprawa kliniczna wiązała się z redukcją zapalenia, ustaniem sączenia, zmniejszeniem świądu, epitelializacją zmian, zmniejszeniem przepuszczalności naczyń oraz korzystnymi zmianami wskaźników metabolizmu mineralnego.
Materiały naukowe i medyczne opisują zastosowanie LUGELA przy:
- egzemie;
- łuszczycy;
- pokrzywce;
- neurodermitach;
- zapaleniach skóry;
- vasculitis;
- róży;
- stanach zapalnych skóry i błon śluzowych;
- uszkodzeniach skóry i regeneracji tkanek.
Artykuł naukowy i źródła:
- Skóra i układ powłokowy: uzasadnienie naukowe
- LUGELA w dermatologii
- Leczenie dermatoz LUGELA. N.V. Glonti, 1961
- Terapia egzemy naturalną wodą leczniczą LUGELA. N.V. Glonti, 1970
Oftalmologia
Oftalmologia jest oddzielnym kierunkiem zastosowań LUGELA w materiałach naukowych i medycznych.
W materiałach specjalistycznych opisuje się zastosowanie LUGELA przy zapaleniach oczu i stanach związanych z zaburzeniami wzroku, w tym zapaleniu spojówek, gradówce, zaćmie i jaskrze.
Miejscowe stosowanie w okolicy oczu powinno odpowiadać odrębnej specjalistycznej metodzie. Ogólna instrukcja dotycząca stosowania ustala wyłącznie sposób doustnego przyjmowania LUGELA.
Materiały naukowe:
Stomatologia
Zastosowanie LUGELA w stomatologii jest opisane w materiałach naukowych dotyczących chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej.
Kurs doustny i zastosowanie miejscowe dotyczą:
- zapalenia jamy ustnej;
- zapalenia dziąseł;
- zapalenia przyzębia;
- procesów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej;
- kompleksowej regeneracji tkanek przyzębia.
Artykuł naukowy i źródło:
Zdrowie kobiet i mężczyzn
Ginekologia i urologia to dokumentowane kierunki naukowego i medycznego stosowania LUGELA.
Historyczne materiały kliniczne opisują zastosowanie LUGELA w praktyce położniczo-ginekologicznej, w tym przy krwawieniach ginekologicznych. Materiały specjalistyczne obejmują również stosowanie przy chorobach układu moczowo-płciowego kobiet i mężczyzn.
Specjalne miejscowe metody stosowania powinny być używane wyłącznie zgodnie z odrębną metodologią specjalistyczną.
Artykuł naukowy i źródło:
- Zdrowie kobiet i mężczyzn: uzasadnienie naukowe
- Leczenie krwawień ginekologicznych LUGELA. W.M. Tusziszwili, 1950
4. SPOSÓB UŻYCIA I DAWKOWANIE
Przed każdym użyciem należy dobrze wstrząsnąć butelką.
W standardowym trybie LUGELA jest przyjmowana w postaci nierozcieńczonej. Po przyjęciu zaleca się popić ustaloną dawkę 40–50 ml ciepłej wody pitnej. Specjalne schematy rozcieńczania przy chorobach żołądka i dwunastnicy podane są w odpowiedniej części instrukcji.
Dorośli
10 ml LUGELA 3 razy dziennie po posiłku.
Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 10 ml. Przerwa między dawkami powinna wynosić co najmniej 5 godzin.
Standardowy miesięczny cykl: 4 butelki LUGELA.
Dzieci od 3 do 9 lat
5 ml LUGELA 3 razy dziennie po posiłku w odstępach co najmniej 5 godzin.
Standardowy miesięczny cykl: 2 butelki LUGELA.
Dzieci do 3 lat
Pojedyncza dawka to 3 krople LUGELA rozpuszczone w wodzie lub pokarmie i podawane podczas karmienia. Częstotliwość i czas trwania kuracji dla niemowląt i małych dzieci ustala się indywidualnie.
Czas trwania kuracji
Standardowy czas trwania kuracji wynosi 30 dni. Powtórzenie lub zmiana dawki ustalana jest indywidualnie.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią nie należą do przeciwwskazań opisanych w materiałach naukowych LUGELA. W tych okresach LUGELA stosowana jest w dawkach zgodnych z instrukcjami, z uwzględnieniem indywidualnego stanu kobiety i rekomendacji lekarza prowadzącego.
5. CZAS PRZYJMOWANIA
Tryb standardowy
LUGELA jest przyjmowana po posiłku w ustalonej dawce zależnie od wieku.
Na 30 minut przed śniadaniem, obiadem i kolacją zaleca się wypicie 1–2 szklanek ciepłej wody pitnej.
Po posiłku należy przyjąć ustaloną dawkę LUGELA i popić 40–50 ml ciepłej wody pitnej.
Przy chorobach żołądka i dwunastnicy
Przy zapaleniu żołądka, wrzodowej chorobie żołądka i dwunastnicy czas przyjmowania i stopień rozcieńczenia LUGELA ustalane są indywidualnie w zależności od diagnozy, kwasowości i przebiegu choroby.
Specjalistyczne schematy stosowania przed posiłkiem znajdują się w rozdziale:
6. STOSOWANIE ZEWNĘTRZNE
W materiałach naukowych, klinicznych i metodycznych opisano stosowanie zewnętrzne LUGELA:
- do płukania jamy ustnej i gardła;
- do pielęgnacji skóry;
- do miejscowych aplikacji;
- do leczenia stanów zapalnych i uszkodzonych miejsc;
- do pielęgnacji błon śluzowych wg specjalnej metodyki.
Stosowanie zewnętrzne może być łączone z kuracją doustną LUGELA.
Konkretny sposób, stężenie, czas trwania i częstość stosowania zewnętrznego ustalane są zgodnie z kierunkiem i opisane w specjalistycznych artykułach.
Specjalne okulistyczne, ginekologiczne, urologiczne i doodbytnicze metody nie wchodzą w ogólną instrukcję doustnego stosowania i stosowane są wyłącznie wg odrębnych metod specjalistycznych.
7. ZALECENIA DIETETYCZNE I REŻIM
Reżim picia
Dla utrzymania równowagi wodno-mineralnej i zgodnie z ustalonym kursem zaleca się:
- na 30 minut przed śniadaniem, obiadem i kolacją wypijać 1–2 szklanki ciepłej wody pitnej;
- po posiłku przyjmować LUGELA w ustalonej dawce i popijać 40–50 ml ciepłej wody;
- w ciągu 1–1,5 godziny po przyjęciu nie przyjmować innych pokarmów ani napojów;
- następnie wypić co najmniej 200 ml ciepłej wody pitnej;
- przez cały dzień utrzymywać odpowiednią ilość przyjmowanych płynów.
Przy chorobach serca, nerek, skłonności do obrzęków lub ustalonych ograniczeniach płynów, dzienna objętość jest ustalana indywidualnie.
Zalecenia żywieniowe
W trakcie kuracji zaleca się:
- ograniczać dodany cukier i produkty cukrosodowe;
- ograniczać wypieki drożdżowe;
- ograniczać produkty mleczne przemysłowe o wysokiej zawartości cukru i dodatków;
- ograniczać spożycie oliw rafinowanych, potraw smażonych i zbyt tłustych;
- włączać warzywa, zioła, owoce i inne naturalne produkty do diety;
- unikać przejadania się;
- stosować indywidualną dietę leczniczą, jeśli zalecił specjalista.
Zbilansowane żywienie i odpowiedni reżim picia są integralną częścią ogólnej kuracji LUGELA.
Należy unikać samowolnego zwiększania dawki.
8. PRZECIWWSKAZANIA I SZCZEGÓLNE WARUNKI
Przeciwwskazaniami do stosowania LUGELA są:
- hiperkalcemia;
- indywidualna nietolerancja składników naturalnego składu mineralnego.
W przypadku hiperkalcemii lub indywidualnej nietolerancji LUGELA nie jest stosowana.
Ciąża, karmienie piersią, okres niemowlęcy i wczesnodziecięcy, choroby nerek i niektóre zaburzenia układu endokrynnego są opisane w materiałach naukowych LUGELA jako kierunki stosowania, a nie jako przeciwwskazania bezwzględne.
W przypadku poważnych zaburzeń funkcji nerek, metabolizmu wapnia, minerałów lub elektrolitów, schemat przyjmowania i ilość picia ustala się indywidualnie. Nie należy samodzielnie zwiększać dawki.
9. SZCZEGÓŁOWE WSKAZÓWKI
LUGELA to naturalna, wysoko zmineralizowana lecznicza woda pitna, stosowana w dokładnych dawkach w seriach kuracji.
Materiały naukowe LUGELA potwierdzają wieloletnią historię jej badań eksperymentalnych, farmakologicznych i klinicznych. Wyniki konkretnych badań rozpatruje się uwzględniając autorów, metody, warunki i obiekty prac.
W zależności od kierunku stosowania LUGELA używana jest jako samodzielny naturalny czynnik leczniczy lub jako składnik kompleksowych programów leczniczych i regeneracyjnych.
Przy ustalonej diagnozie stosowanie LUGELA nie jest podstawą do rezygnacji z diagnostyki, terapii lekowej lub innych niezbędnych metod leczenia.
Może powstawać naturalny osad mineralny. Obecność osadu nie świadczy o pogorszeniu jakości produktu.
Przed każdym użyciem butelkę należy dobrze wstrząsnąć.
10. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze od +3 °C do +30 °C.
Chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Termin ważności: 72 miesiące.