LUGELA w traumatologii, ortopedii i reumatologii

Odbudowa po urazie jako jednolity proces biologiczny

Po uszkodzeniu układu ruchu organizm przechodzi kolejno przez kilka powiązanych etapów:

• oczyszczenie obszaru urazu z uszkodzonych tkanek;
• tworzenie nowych naczyń;
• powstawanie podstawy tkanki łącznej;
• odbudowa struktury kostnej, chrzęstnej lub ścięgna;
• przywrócenie siły mięśniowej i funkcji ruchowej;
• przebudowa odbudowanej tkanki zgodnie z obciążeniem.

Wynik zależy od stabilności uszkodzonego obszaru, pełnego ukrwienia, wystarczającego odżywienia, odpowiedniego zaopatrzenia mineralnego oraz właściwie zorganizowanej rehabilitacji.

LUGELA włącza się do tego systemu jako naturalny kompleks mineralny wspierający procesy fizjologiczne związane z odbudową tkanek kostnych i mięśniowych.

Złamania i powstawanie kostniny

Zrośnięcie złamania przebiega przez fazę zapalną, tworzenie miękkiej i twardej kostniny, mineralizację i następnie remodelację kości [1, 2].

Na etapie mineralizacji powstająca organiczna podstawa nasyca się związkami mineralnymi. Wapń staje się strukturalną częścią kryształów hydroksyapatytu, nadając tkance kostnej gęstość i wytrzymałość mechaniczną.

Wsparcie mineralne ma szczególne znaczenie:

• przy opóźnionym zrastaniu;
• w wieku podeszłym;
• po długotrwałym unieruchomieniu;
• przy obniżonej gęstości tkanki kostnej;
• po skomplikowanych i licznych złamaniach;
• w okresie rekonwalescencji po operacjach ortopedycznych.

LUGELA zapewnia dostarczanie naturalnego zjonizowanego wapnia w składzie wieloskładnikowej mineralnej matrycy. Jej rola polega na podtrzymaniu metabolizmu wapnia w okresie formowania i przebudowy tkanki kostnej.

Stawy i tkanki okołostawowe

Funkcjonowanie stawu zależy od stanu chrząstki, kości podchrzęstnej, błony maziowej, torebki stawowej, więzadeł, ścięgien i mięśni. Uszkodzenie jednego elementu stopniowo zmienia obciążenia w całym kompleksie stawowym.

W chorobach zwyrodnieniowych utrzymanie przemian mineralnych łączy się z kontrolą masy ciała, odbudową siły mięśniowej i dobraną aktywnością fizyczną. Szczegółowo zagadnienie to omówiono w osobnym artykule o chorobie zwyrodnieniowej stawów.

W tym obszarze znaczenie LUGELA polega na podtrzymaniu procesów wymiany w tkance kostnej i funkcji nerwowo-mięśniowej. Systemowy przyjmowanie uzupełnia stosowanie miejscowe na obszar uszkodzonego stawu i otaczających tkanek.

Więzadła, ścięgna i mięśnie

Więzadła i ścięgna regenerują się wolniej niż mięśnie ze względu na specyfikę ukrwienia. Ich regeneracja wymaga zachowania integralności włókien kolagenowych, odpowiedniej podaży białka i stopniowego przywrócenia obciążenia mechanicznego.

Wapń nie jest składnikiem strukturalnym kolagenu, jednak jest niezbędny do:

• skurczu i rozkurczu mięśni;
• przewodzenia impulsu nerwowego;
• koordynacji ruchów;
• sygnalizacji komórkowej;
• stabilizacji stawu przez aparat mięśniowy.

Po urazie długotrwałe unieruchomienie prowadzi do osłabienia mięśni i zmniejszenia obciążenia na kość. Dlatego wsparcie mineralne powinno być połączone z etapową rehabilitacją. Zbyt wczesne obciążenie zaburza odbudowę, a nadmiernie długie unieruchomienie nasila utratę masy kostnej i mięśniowej.

LUGELA w rehabilitacji ortopedycznej

Po urazach i zabiegach stosowanie LUGELA wprowadza się w kolejny program odbudowy:

1. Stabilizacja uszkodzonego obszaru.
2. Kontrola bólu, obrzęku i reakcji zapalnej.
3. Kurs doustny LUGELA.
4. Zewnętrzne stosowanie na obszar lokalnego procesu.
5. Stopniowe przywracanie zakresu ruchu.
6. Wzmacnianie mięśni i przywracanie funkcjonalnego obciążenia.
7. Kontrola wskaźników klinicznych i instrumentalnych.

Takie podejście łączy leczenie urazu, wsparcie mineralne i odbudowę funkcji. Wynik ocenia się nie tylko po samopoczuciu, ale także po obiektywnych danych.

W przypadku złamań ocenia się cechy rentgenologiczne zrostu. Po uszkodzeniach stawów i więzadeł ocenia się zakres ruchu, stabilność stawu, nasilenie obrzęku i zdolność do przenoszenia obciążenia. W okresie pooperacyjnym dodatkowo kontroluje się stan tkanek i dynamikę rehabilitacji.

LUGELA w reumatologii

Choroby reumatyczne różnią się pod względem pochodzenia i wymagają różnych podejść terapeutycznych.

W chorobach zwyrodnieniowych i metabolicznych główne zadania to:

• zachowanie ruchomości;
• wzmacnianie aparatu mięśniowego;
• redukcja nadmiernego obciążenia;
• podtrzymanie przemian mineralnych;
• zapobieganie deformacjom i utracie masy kostnej.

Przy reumatoidalnym zapaleniu stawów i innych chorobach autoimmunologicznych podstawę leczenia stanowią leki kontrolujące aktywność zapalenia immunologicznego. Nowoczesne wytyczne przewidują wczesne wprowadzenie podstawowej terapii przeciwreumatycznej po ustaleniu rozpoznania [3].

LUGELA jest stosowana w tych przypadkach jako część kompleksowego wsparcia wymiany mineralnej, tkanki kostnej i funkcji nerwowo-mięśniowej. Łączy się z przypisaną terapią i nie zastępuje leków modulujących proces autoimmunologiczny.

Takie rozgraniczenie jasno określa miejsce naturalnego czynnika leczniczego we współczesnej reumatologii.

Dokumentalne podstawy stosowania

Balneologiczne i medyczne opinie z 2023 roku zaliczają choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej do wskazań stosowania LUGELA.

Dokumenty przewidują doustne i zewnętrzne użycie naturalnej wody leczniczej. Pozwala to łączyć systemowe działanie mineralne z lokalnym stosowaniem na obszar zmian patologicznych.

Materiały naukowe dotyczące LUGELA potwierdzają:

• wysokie stężenie naturalnego zjonizowanego wapnia;
• wieloskładnikowy charakter systemu mineralnego;
• specyfikę wchłaniania;
• długotrwały wpływ na metabolizm wapnia;
• samodzielny profil farmakodynamiczny naturalnego kompleksu.

Szerzej omówiono skład i różnice LUGELA w stosunku do sztucznego roztworu chlorku wapnia w osobnych artykułach Encyklopedii Naukowej LUGELA.

Schemat kuracji

Podstawą kuracji jest przyjmowanie doustne:

• miesięczny kurs zawiera cztery butelki po 235 ml;
• jednorazowa dawka dla dorosłego nie przekracza 10 ml;
• przerwa między dawkami wynosi około pięciu godzin;
• na 30 minut przed przyjęciem LUGELA pije się jeden lub dwa szklanki ciepłej wody;
• nie należy samodzielnie zwiększać dawki.

Stosowanie zewnętrzne

Zewnętrzne stosowanie uzupełnia kurację doustną i jest stosowane na obszar stawów, więzadeł, ścięgien oraz otaczających tkanek miękkich.

W przypadku uszkodzenia skóry lub tkanek obszar poddany zabiegowi nie jest zamykany szczelnym opatrunkiem. Stosuje się luźne, gazowe pokrycie w jednej lub dwóch warstwach, które zapewnia dostęp powietrza i eliminuje efekt cieplarniany.

Przy złamaniach, zwichnięciach i ciężkich uszkodzeniach stosowanie zewnętrzne nie zastępuje unieruchomienia, nastawienia, zabiegów chirurgicznych i nadzoru medycznego.

Bezpieczeństwo

Przeciwwskazania do stosowania LUGELA to:

• hiperkalcemia;
• indywidualna nietolerancja składników.

Przy skomplikowanych chorobach przewlekłych LUGELA jest włączana do aktualnego programu leczenia z uwzględnieniem przypisanych leków i wyników badań.

Wniosek akademicki

Główne źródła

1. Marsell R., Einhorn T. A. The biology of fracture healing. Injury. 2011;42(6):551–555.
2. Schindeler A. et al. Bone remodeling during fracture repair: the cellular picture. Seminars in Cell & Developmental Biology. 2008;19(5):459–466.
3. Smolen J. S. et al. EULAR recommendations for the management of rheumatoid arthritis with synthetic and biological disease-modifying antirheumatic drugs: 2022 update. Annals of the Rheumatic Diseases. 2023;82:3–18.
4. World Health Organization. Package of Interventions for Rehabilitation. Module 2: Musculoskeletal Conditions.
5. Джавахишвили Д. В. Минеральная вода Лугела: характеристика и лечебные свойства. Тбилиси: Грузмедгиз, 1953.
6. Balneologiczne opinie dotyczące naturalnej wody mineralnej LUGELA, 2023.
7. Medyczne opinie dotyczące stosowania naturalnej wody mineralnej LUGELA, 2023.
8. Protokół analizy chemicznej wody mineralnej LUGELA, 2023.