WETENSCHAPPELIJKE EN PRAKTISCHE AANBEVELINGEN
Van LUGELA onderzoeksresultaten naar praktische medische toepassing
De wetenschappelijke en praktische waarde van LUGELA wordt niet bepaald door één enkele publicatie, maar door de opeenstapeling van gegevens over de samenstelling van het water, de fysiologische werking, farmacologische eigenschappen en klinische toepassingsresultaten.
De studies van D. V. Dzhavakhishvili uit 1945, 1949 en 1953 vormden de wetenschappelijke basis voor verder onderzoek naar LUGELA als een op zichzelf staand natuurlijk geneeskrachtig complex. In latere onderzoeken van G. S. Gvishiani, V. L. Kvitseridze, M. Sh. Lezhava, N. V. Glonti, I. G. Andguladze en andere auteurs werd deze basis uitgebreid met experimentele, farmacologische en klinische gegevens.
Hoofdprincipe van praktische toepassing
LUGELA moet worden beschouwd niet als gewoon drinkwater en ook niet als een simpele calciumchloridering, maar als een hooggemineraliseerd natuurlijk complex.
Het onderzoek naar LUGELA draaide precies om deze stelling: het effect van het water werd bepaald niet alleen door het overheersende calciumcomponent, maar ook door de combinatie van natuurlijke mineralen die een fysiologisch actief complex vormen. In wetenschappelijke materialen werd LUGELA herhaaldelijk vergeleken met kunstmatige calciumchlorideoplossing, en de resultaten van deze studies vormen een van de fundamenten van de zelfstandige medische toepassing ervan.
Daarom is de wetenschappelijk-praktische benadering opgebouwd volgens het volgende schema:
Belangrijkste onderzochte werkingsgebieden
Wetenschappelijke publicaties maken het mogelijk om verschillende fysiologische en klinische gebieden te onderscheiden die direct relevant zijn voor de praktische geneeskunde.
Ontstekingsremmende werking
In de studies van M. Sh. Lezhava werd de invloed van LUGELA op ontstekingsprocessen onderzocht, inclusief experimentele schade aan myocard en gewrichten. Deze studies werden aangevuld met latere klinische observaties en vormden de basis voor het gebruik van LUGELA in complexe programma's voor aandoeningen die gepaard gaan met een ontstekingsreactie.
Desensibiliserende werking
Experimenteel onderzoek toonde de invloed van LUGELA op allergische reacties van het lichaam aan. Dit gebied ontwikkelde zich verder in dermatologisch onderzoek van N. V. Glonti, waar LUGELA werd toegepast bij eczeem en de klinische dynamiek werd geëvalueerd samen met laboratorium- en functionele parameters.
Hemostatische werking
M. Sh. Lezhava bestudeerde het effect van LUGELA op parenchymale bloedingen. In experimentele studies werd een duidelijk bloedstelpend effect aangetoond, ook bij beschadigingen van lever en nieren.
Invloed op het spijsverteringssysteem
Individueel onderzoek was gericht op de secretie- en evacuatiefunctie van de maag. Dit vormde de wetenschappelijke basis voor het gebruik van LUGELA bij gastro-intestinale ziekten en de verdere ontwikkeling van gedifferentieerde doseringsschema's.
Minerale stofwisseling
In klinische en experimentele studies werd de calcium- en elektrolytinhoud onderzocht, evenals het verschil in werking tussen LUGELA en kunstmatige calciumoplossingen. Dit is belangrijk voor endocrinologie, het bewegingsapparaat en andere gebieden waar de mineraalstofwisseling deel uitmaakt van pathogenese of herstel.
Natuurlijke beschermingsmechanismen
Het onderzoek van I. G. Andguladze richtte zich op de invloed van LUGELA op de functionele toestand van de actieve mesenchym en de beschermende reacties van het lichaam. Dit bevorderde het begrip van het effect van LUGELA voorbij alleen de correctie van calciumstofwisseling.
Praktische toepassing op medische gebieden
De verzamelde wetenschappelijke basis maakt het mogelijk het volgende principe te hanteren: elk toepassingsgebied moet verbonden zijn met specifieke onderzoeken en klinische doelstellingen.
In het professionele gedeelte van de LUGELA Encyclopedie zijn deze materialen gestructureerd volgens de belangrijkste gebieden:
Dit formaat stelt de arts in staat direct over te gaan van de specialiteit en klinische taak naar het praktische toepassingsschema, in plaats van een algemene productbeschrijving.
Toedieningsvormen
Historische wetenschappelijke materialen beschrijven orale, externe en, in de Sovjet-periode, intraveneuze toepassing van gesteriliseerde LUGELA.
In de huidige praktijk is de gedoseerde orale toepassing volgens de geldende instructies de belangrijkste.
Voor volwassen patiënten is het basisregime:
De geldende instructie staat combinatie van LUGELA toe met antivirale, antibacteriële en ontstekingsremmende therapieën. Contra-indicaties zijn hypercalciëmie en individuele intolerantie.
Speciale schema's voor bepaalde ziekten worden behandeld in relevante professionele artikelen en instructiematerialen.
Principe van gecombineerde therapie
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat LUGELA werd toegepast als een zelfstandig natuurlijk genezend middel en als onderdeel van gecombineerde therapie.
Dit betekent praktisch het volgende:
LUGELA vervangt geen noodzakelijke specialistische therapie, maar wordt opgenomen in het behandelprogramma met een specifieke fysiologische doelstelling.
Bij ontstekingsprocessen – op het gebied van ontstekingsremming.
Bij allergische reactiviteit – op het gebied van desensibilisatie.
Bij mineralenstoornissen – op het gebied van natuurlijke minerale toevoer.
Bij herstelprocessen – ter ondersteuning van metabolische en weefselmechanismen.
Bij gastro-intestinale aandoeningen – gericht op secretie- en functionele reacties.
Deze benadering maakt het gebruik van LUGELA doelgericht en klinisch beheersbaar.
Effectiviteitscontrole
De praktische toepassing moet vergezeld gaan van een objectieve evaluatie van het resultaat.
Afhankelijk van de aandoening worden gebruikt:
- symptoomdynamiek;
- toestand van het ontstekingsproces;
- laboratoriumparameters;
- mineralenstofwisseling;
- functionele organen- en systeemparameters;
- verdraagzaamheid van de kuur;
- duur van het behaalde effect.
Dit principe werd toegepast in grote klinische studies van LUGELA. Zo omvatte de dissertatie van N. V. Glonti eigen klinische en laboratoriumonderzoeken, bespreking van de resultaten, conclusies en een apart gedeelte met praktische aanbevelingen.
Praktisch algoritme
- Voer een klinische beoordeling uit en bepaal de toepassingsdoelstelling.
- Kies het overeenkomstige medische toepassingsgebied van LUGELA.
- Bestudeer het specialismeartikel en de wetenschappelijke bron.
- Bepaal de vorm en het gedoseerde regime van toepassing.
- Neem LUGELA op in het individuele behandelings- of herstelprogramma.
- Bepaal objectieve controlegegevens.
- Beoordeel het resultaat van de kuur en de verdere tactiek.
Betekenis van de wetenschappelijk-praktische benadering
De belangrijkste eigenschap van de wetenschappelijke basis van LUGELA is de opvolging van onderzoeken.
Chemische analyse van de samenstelling vormde de basis voor experimentele farmacologie. Experimenteel werk maakte de overgang naar klinische toepassing mogelijk. Klinische observaties voerden concrete aanbevelingen aan en stelden nieuwe vragen aan onderzoekers.
Daarom moet de professionele toepassing van LUGELA niet gebaseerd zijn op enkele citaten, maar op een samenhangend geheel van wetenschappelijke gegevens.
Conclusie
De wetenschappelijke en praktische aanbevelingen van LUGELA omvatten drie niveaus:
Deze benadering maakt het mogelijk om de opgebouwde wetenschappelijke ervaring systematisch, professioneel en met directe verwijzing naar originele bronnen te gebruiken.
LUGELA wordt beschouwd als een natuurlijk hooggemineraliseerd geneeskrachtig complex, waarvan het gebruik wordt bepaald door een specifieke medische doelstelling, een gedoseerd regime en een objectieve evaluatie van het resultaat.