ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ - ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Από τα αποτελέσματα των ερευνών LUGELA στην πρακτική ιατρική εφαρμογή

Η επιστημονική και πρακτική σημασία του LUGELA καθορίζεται όχι από μία μόνο ξεχωριστή δημοσίευση, αλλά από τη συνεχή συσσώρευση δεδομένων σχετικά με τη σύνθεση του νερού, τη φυσιολογική του δράση, τις φαρμακολογικές ιδιότητες και τα αποτελέσματα της κλινικής εφαρμογής.

Τα έργα του Δ. Β. Τζαβαχισβίλι από τα έτη 1945, 1949 και 1953 διαμόρφωσαν τη επιστημονική βάση για περαιτέρω μελέτη του Lugela ως αυτόνομου φυσικού θεραπευτικού συμπλέγματος. Σε μετέπειτα έρευνες των Γ. Σ. Γκιβισιάνι, Β. Λ. Κβιτσαρίτζε, Μ. Σ. Λεζάβι, Ν. Β. Γκλόντι, Ι. Γ. Αντγουλατζέ και άλλων συγγραφέων, αυτή η βάση επεκτάθηκε με πειραματικά, φαρμακολογικά και κλινικά δεδομένα.

Βασική αρχή της πρακτικής εφαρμογής

Το LUGELA πρέπει να θεωρείται όχι ως απλό πόσιμο νερό ούτε ως απλός αναλογικός διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου, αλλά ως υψηλής μεταλλικής περιεκτικότητας φυσικό σύμπλεγμα.

Οι έρευνες για το Lugela βασίστηκαν ακριβώς σε αυτή την θέση: η δράση του νερού καθοριζόταν όχι μόνο από το κυρίαρχο ασβεστιούχο στοιχείο, αλλά και από το συνδυασμό φυσικών μεταλλικών ουσιών που σχηματίζουν ένα ενιαίο φυσιολογικά ενεργό σύμπλεγμα. Στα επιστημονικά υλικά έγινε επανειλημμένα σύγκριση του Lugela με το τεχνητό διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου και τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών αποτέλεσαν μία από τις βάσεις της αυτόνομης ιατρικής εφαρμογής του.

Γι' αυτό η επιστημονική και πρακτική προσέγγιση βασίζεται στην ακόλουθη ακολουθία:

κλινική αξιολόγηση → καθορισμός στόχου → επιλογή τρόπου εφαρμογής → δοσολογικό πρόγραμμα → αξιολόγηση αποτελέσματος.

Κύριες κατευθύνσεις δράσης που μελετήθηκαν

Οι επιστημονικές εργασίες επιτρέπουν τον διαχωρισμό ορισμένων φυσιολογικών και κλινικών κατευθύνσεων που έχουν άμεση σημασία για την πρακτική ιατρική.

Αντιφλεγμονώδης δράση

Στις έρευνες του Μ. Σ. Λεζάβα μελετήθηκε η επίδραση του Lugela στις φλεγμονώδεις διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των πειραματικών βλαβών του μυοκαρδίου και των αρθρώσεων. Αυτές οι εργασίες συμπληρώθηκαν από επόμενες κλινικές παρατηρήσεις και δημιούργησαν τη βάση για την εφαρμογή του LUGELA σε σύνθετα προγράμματα όταν συνοδεύονται από φλεγμονώδη αντίδραση.

Αποευαισθητοποιητική δράση

Οι πειραματικές έρευνες έδειξαν την επίδραση του Lugela στην αλλεργική ανταπόκριση του οργανισμού. Αυτή η κατεύθυνση αναπτύχθηκε περαιτέρω στις δερματολογικές μελέτες της Ν. Β. Γκλόντι, όπου το Lugela εφαρμόστηκε σε έκζεμα και η κλινική δυναμική αξιολογήθηκε μαζί με εργαστηριακά και λειτουργικά δείκτες.

Αιμοστατική δράση

Η Μ. Σ. Λεζάβα μελέτησε την επίδραση του Lugela στις παρεγχυματικές αιμορραγίες. Στις πειραματικές εργασίες αποδείχθηκε έντονη αιμοστατική δράση, μεταξύ άλλων σε βλάβες στο ήπαρ και τα νεφρά.

Επίδραση στο πεπτικό σύστημα

Ορισμένες έρευνες αφιερώθηκαν στη μυστική και εκκριτική λειτουργία του στομάχου. Αυτή η κατεύθυνση έγινε η επιστημονική βάση για την εφαρμογή του Lugela στις παθήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα και για τη μετέπειτα ανάπτυξη διαφοροποιημένων σχημάτων λήψης.

Μεταλλικός μεταβολισμός

Σε κλινικές και πειραματικές εργασίες μελετήθηκε το περιεχόμενο του ασβεστίου και άλλων ηλεκτρολυτών, καθώς και η διαφορά δράσης του Lugela από τα τεχνητά ασβεστούχα διαλύματα. Αυτό έχει σημασία για την ενδοκρινολογία, το μυοσκελετικό σύστημα και άλλους τομείς όπου ο μεταλλικός μεταβολισμός αποτελεί μέρος της παθολογίας ή της αποκατάστασης.

Φυσικοί μηχανισμοί άμυνας

Οι έρευνες του Ι. Γ. Αντγουλατζέ αφιερώθηκαν στην επίδραση του Lugela στη λειτουργική κατάσταση του ενεργού μεσενχύματος και στις αμυντικές αντιδράσεις του οργανισμού. Αυτή η κατεύθυνση επέκτεινε την κατανόηση της δράσης του Lugela πέρα από την απλή διόρθωση του ασβεστικού μεταβολισμού.

Πρακτική εφαρμογή κατά τομείς της ιατρικής

Η συσσωρευμένη επιστημονική βάση επιτρέπει τη χρήση της ενιαίας αρχής: κάθε τομέας εφαρμογής πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένες έρευνες και κλινικούς στόχους.

Στο επαγγελματικό τμήμα της Εγκυκλοπαίδειας LUGELA αυτά τα υλικά ταξινομούνται κατά βασικούς τομείς:

• αλλεργιολογία και ανοσολογία;

• καρδιολογία και αγγειολογία;

• πνευμονολογία;

• γαστρεντερολογία;

• νεφρολογία και ουρολογία;

• ενδοκρινολογία;

• νευρολογία;

• τραυματολογία, ορθοπαιδική και ρευματολογία;

• δερματολογία;

• οφθαλμολογία;

• στοματολογία;

• γυναικολογία, ανδρολογία και αναπαραγωγική ιατρική.

Αυτή η μορφή επιτρέπει στον ιατρό να προχωρήσει όχι από τη γενική περιγραφή του προϊόντος αλλά απευθείας από την ειδικότητα και τον κλινικό στόχο στην πρακτική μέθοδο εφαρμογής.

Μορφές εφαρμογής

Τα ιστορικά επιστημονικά υλικά περιγράφουν από του στόματος, εξωτερική και, στην ιατρική πρακτική της σοβιετικής εποχής, ενδοφλέβια εφαρμογή του αποστειρωμένου LUGELA.

Στη σύγχρονη πρακτική η κύρια μορφή είναι η δοσολογημένη από του στόματος εφαρμογή σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες.

Για ενήλικα ασθενή, το βασικό σχήμα είναι:

10 ml LUGELA 3 φορές την ημέρα μετά το φαγητό.

Η διάρκεια της βασικής αγωγής είναι 1 μήνας.

Η ισχύουσα οδηγία επιτρέπει τον συνδυασμό του LUGELA με αντιιική, αντιβακτηριακή και αντιφλεγμονώδη θεραπεία. Οι αντενδείξεις περιλαμβάνουν υπερασβεστιαιμία και ατομική δυσανεξία.

Ειδικά σχήματα για ορισμένες παθήσεις εξετάζονται σε αντίστοιχα επαγγελματικά άρθρα και μεθοδολογικά υλικά.

Αρχή σύνθετης θεραπείας

Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι το LUGELA χρησιμοποιήθηκε ως αυτόνομος φυσικός θεραπευτικός παράγοντας και ως συστατικό σύνθετης θεραπείας.

Πρακτικά αυτό σημαίνει τα εξής:

Το LUGELA δεν αντικαθιστά την αναγκαία εξειδικευμένη θεραπεία αλλά εντάσσεται στο θεραπευτικό πρόγραμμα με συγκεκριμένο φυσιολογικό στόχο.

Σε φλεγμονώδεις καταστάσεις – στην αντιφλεγμονώδη κατεύθυνση.

Σε αλλεργική ανταπόκριση – στην αποευαισθητοποιητική δράση.

Σε διαταραχές του μεταλλικού μεταβολισμού – στην φυσική μεταλλική υποστήριξη.

Σε διαδικασίες αποκατάστασης – στην υποστήριξη των μεταβολικών και ιστικών μηχανισμών.

Σε παθήσεις του γαστρεντερικού – στις ιδιαιτερότητες της εκκριτικής και λειτουργικής αντίδρασης.

Αυτή η προσέγγιση καθιστά την εφαρμογή του LUGELA στοχευμένη και κλινικά ελεγχόμενη.

Έλεγχος αποτελεσματικότητας

Η πρακτική εφαρμογή πρέπει να συνοδεύεται από αντικειμενική αξιολόγηση του αποτελέσματος.

Ανάλογα με την πάθηση χρησιμοποιούνται:

• δυναμική των συμπτωμάτων;

• κατάσταση της φλεγμονώδους διαδικασίας;

• εργαστηριακοί δείκτες;

• μεταλλικός μεταβολισμός;

• λειτουργικές παράμετροι οργάνων και συστημάτων;

• ανεκτικότητα στη θεραπεία;

• διάρκεια του επιτευχθέντος αποτελέσματος.

Ακριβώς αυτή η αρχή χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλες κλινικές έρευνες του Lugela. Για παράδειγμα, η διατριβή της Ν. Β. Γκλόντι περιελάμβανε δικές της κλινικές και εργαστηριακές έρευνες, συζήτηση των αποτελεσμάτων, συμπεράσματα και ξεχωριστό τμήμα πρακτικών συστάσεων.

Πρακτικός αλγόριθμος

1. Πραγματοποίηση κλινικής αξιολόγησης και καθορισμός στόχου εφαρμογής.
2. Επιλογή κατάλληλης κατεύθυνσης για την ιατρική χρήση του LUGELA.
3. Μελέτη του σχετικού επιστημονικού άρθρου και της πρωτογενούς πηγής.
4. Καθορισμός της μορφής και δοσολογικού σχήματος εφαρμογής.
5. Ενσωμάτωση του LUGELA στο ατομικό θεραπευτικό ή αποκαταστατικό πρόγραμμα.
6. Καθορισμός αντικειμενικών κριτηρίων ελέγχου.
7. Αξιολόγηση του αποτελέσματος της αγωγής και καθορισμός περαιτέρω τακτικής.

Σημασία της επιστημονικής - πρακτικής προσέγγισης

Η κύρια ιδιαιτερότητα της επιστημονικής βάσης του LUGELA έγκειται στη συνέχεια των ερευνών.

Η χημική μελέτη της σύνθεσης δημιούργησε τη βάση για την πειραματική φαρμακολογία. Οι πειραματικές εργασίες επέτρεψαν τη μετάβαση στην κλινική εφαρμογή. Οι κλινικές παρατηρήσεις, με τη σειρά τους, διαμόρφωσαν συγκεκριμένες συστάσεις και έθεσαν νέα ερωτήματα στους ερευνητές.

Εξαιτίας αυτού, η επαγγελματική χρήση του LUGELA πρέπει να βασίζεται όχι σε αποσπασματικές αναφορές αλλά στη συνολική συσχέτιση επιστημονικών δεδομένων.

Συμπέρασμα

Οι επιστημονικές - πρακτικές συστάσεις του LUGELA συνενώνουν τρία επίπεδα:

επιστημονική έρευνα → κλινική επιβεβαίωση → πρακτική εφαρμογή.

Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει τη διαδοχική, επαγγελματική και άμεση χρήση της συσσωρευμένης επιστημονικής εμπειρίας σε σχέση με τις πρωτογενείς πηγές.

Το LUGELA θεωρείται ως φυσικό υψηλής μεταλλικής περιεκτικότητας θεραπευτικό σύμπλεγμα, η εφαρμογή του οποίου καθορίζεται από τον συγκεκριμένο ιατρικό στόχο, τη δοσολογική μορφή και την αντικειμενική αξιολόγηση του αποτελέσματος.

⬇️ Μετάβαση στα επιστημονικά υλικά