GESCHIEDENIS VAN DE ONTDEKKING VAN DE BRON

De geschiedenis van LUGELA begint in het schilderachtige berggebied van West-Georgië, in de kloof van de Hobis-Tskali-rivier, dicht bij het dorp Mukhuri. Hier komt uit de diepten van vulkanische gesteenten al eeuwenlang een bijzondere, hooggemineraliseerde natuurlijke water aan de oppervlakte, later bekend geworden als LUGELA. (Wikipedia⁠)

Lang voordat wetenschappelijk onderzoek begon, kenden de lokale bewoners deze bron goed. Het mineraalwater werd voornamelijk uitwendig gebruikt bij verschillende huidziekten, gewrichtsaandoeningen en langdurig niet-genezende wonden. De bijzondere eigenschappen van het water werden van generatie op generatie doorgegeven en zorgden geleidelijk voor een reputatie als bron met een uitgesproken genezende werking.

Het keerpunt kwam aan het begin van de 20e eeuw, toen de bron voor het eerst de aandacht van wetenschappers trok. De eerste chemische onderzoeken toonden aan dat het water een uitzonderlijk hoge mineralisatie heeft en sterk verschilt in samenstelling van de meeste bekende mineraalwaters. Vooral het bijzonder hoge gehalte aan natuurlijk calciumchloride en de aanwezigheid van een complex van macro-, micro- en zeldzame elementen wekten de interesse van onderzoekers. Al toen werd het vermoeden geuit dat zo'n bijzondere natuurlijke samenstelling diepgaand medisch onderzoek verdiende.

In de jaren 1930 werden op verzoek van de Georgische gezondheidsautoriteiten grootschalige hydrogeologische onderzoeken van de vindplaats georganiseerd. Na het uitvoeren van boorwerkzaamheden nam de debiet van de bron tientallen malen toe, wat niet alleen verder onderzoek van het water mogelijk maakte, maar ook de praktische toepassing ervan in de geneeskunde. Tegelijkertijd werden specialisten op het gebied van kuuroordkunde, farmacologie, fysiologie en klinische geneeskunde bij het onderzoek van LUGELA betrokken. 

Vanaf dat moment begint de unieke wetenschappelijke geschiedenis van LUGELA. In de daaropvolgende decennia werden talrijke experimentele, farmacologische en klinische onderzoeken uitgevoerd. Wetenschappers bestudeerden het effect van het water op de stofwisseling, bloedvorming, functies van inwendige organen, de toestand van de huid, het maag-darmkanaal en andere fysiologische processen. De resultaten van deze onderzoeken vormden de basis voor monografieën, doctoraalscripties en wetenschappelijke publicaties, waarvan vele zijn te vinden in de Wetenschappelijke Bibliotheek van LUGELA. 

De geschiedenis van de ontdekking van de LUGELA-bron is het verhaal van de overgang van volkswijsheid naar fundamentele wetenschap. Weinig natuurlijke genezende waters hebben zo'n langdurige onderzoeksperiode doorgemaakt en zo'n veelzijdige wetenschappelijke beoordeling gekregen. Dankzij dit is LUGELA vandaag de dag niet alleen een unieke natuurlijke bron, maar ook een belangrijk deel van het wetenschappelijke erfgoed, gevormd door het werk van meerdere generaties onderzoekers.

⬇️ Naar de wetenschappelijke materialen