Niewyczerpane źródło zdrowia i długowieczności
Unikalny naturalny kompleks mineralny z serca Gruzji
LUGELA to naturalna wysoko zmineralizowana lecznicza woda pitna typu chlorkowo-wapniowego. Pozyskiwana jest ze źródła o tej samej nazwie w miejscowości Mukhuri, w górskim regionie Samegrelo-Zemo Svaneti, Gruzja.
Lugela różni się od zwykłych wód stołowych i leczniczo-stołowych wysokim poziomem mineralizacji, przewagą kompozycji chlorkowo-wapniowej oraz ustalonym dawkowaniem. Przyjmuje się ją w niewielkich ilościach, w kursach, zgodnie z instrukcją.
Ponad sto lat badań naukowych
LUGELA jest samodzielnym obiektem wieloletnich badań naukowych, farmakologicznych i klinicznych.
Baza naukowa LUGELA obejmuje:
- monografie;
- prace doktorskie;
- badania eksperymentalne i farmakologiczne;
- obserwacje kliniczne;
- publikacje naukowe i medyczne;
- badania laboratoryjne składu;
- materiały profilowych instytucji naukowo-medycznych.
Szczególne miejsce w historii naukowej Lugeli zajmują prace prof. D. W. Dżawachiszwilego, I. G. Andguladze, N. W. Glonti, W. M. Tusziszwilego i innych badaczy.
W monografii prof. D. W. Dżawachiszwilego odzwierciedlona jest historia oficjalnego naukowego i medycznego uznania Lugeli w ZSRR. Obecny status LUGELA: lecznicza woda mineralna do picia.
Skład potwierdzony badaniami laboratoryjnymi
LUGELA stanowi integralny naturalny system mineralny. Jej właściwości określa nie pojedynczy składnik, lecz koncentracja, proporcje i współdziałanie rozpuszczonych składników naturalnych.
Zgodnie z protokołem badań FMBA Rosji nr 1875/04.23 z 21 kwietnia 2023 roku, badana próbka wody z odwiertu nr 1 źródła LUGELA miała całkowitą mineralizację 39,0 g/l.
W badanej próbce ustalono następujące wartości:
- zawartość wapnia: 13 359,40 mg/dm³;
- udział wapnia: 96,21 procent ekwiwalentny kompozycji kationowej;
- udział chlorków: 99 procent kompozycji anionowej;
- udział siarczanów: 1 procent kompozycji anionowej;
- łączny udział sodu i potasu: 3 procent kompozycji kationowej;
- pH: 8,64;
- temperatura wody źródłowej: 16 °C.
W badaniach z różnych lat w składzie LUGELA wykrywano również bromki, jodki, fluorki, związki krzemowe, mikroelementy i pierwiastki ziem rzadkich z grupy lantanowców.
Wskaźniki każdego badania dotyczą konkretnej próbki wody. Dlatego skład LUGELA publikowany jest z podaniem laboratorium, daty, numeru protokołu i próbki badanej.
LUGELA a roztwór chlorku wapnia
Wysoka zawartość wapnia nie czyni LUGELA naturalnym odpowiednikiem sztucznie przygotowanego roztworu chlorku wapnia.
LUGELA jest uformowanym przez naturę wieloskładnikowym kompleksem mineralnym. W pracach D. W. Dżawachiszwilego i I. G. Andguladze opisano badania porównawcze LUGELA i farmakopealnego roztworu chlorku wapnia.
Na podstawie poszczególnych parametrów badaniowych autorzy ustalili różnice w sposobie wchłaniania, czasie zmiany zawartości wapnia we krwi, wpływie na diurezę, procesy hemostatyczne i funkcjonalny stan aktywnej mezenchymy.
Wyniki tych badań zostały przedstawione w Naukowej encyklopedii LUGELA z odnośnikami do źródeł pierwotnych.
Kierunki naukowego zastosowania
Badania LUGELA obejmowały jej skład, właściwości farmakologiczne, wpływ na procesy fizjologiczne i zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny.
W Naukowej encyklopedii zaprezentowano materiały dotyczące następujących dziedzin:
- układ odpornościowy;
- układ pokarmowy;
- układ krążenia i sercowo-naczyniowy;
- układ oddechowy;
- układ wydalniczy;
- układ endokrynologiczny i gospodarka mineralna;
- układ nerwowy;
- układ mięśniowo-szkieletowy;
- skóra i układ powłokowy;
- oftalmologia;
- stomatologia;
- zdrowie kobiet i mężczyzn.
Siła dowodowa każdego kierunku zależy od konkretnego rodzaju materiałów naukowych. Mogą to być badania laboratoryjne, eksperymenty, prace doktorskie, obserwacje kliniczne lub historyczne publikacje medyczne.
Na przykład zastosowanie LUGELA w dermatologii ma bezpośrednie podstawy kliniczne. W pracy doktorskiej N. W. Glonti, obejmującej 200 pacjentów z egzemą, badano wewnętrzne i zewnętrzne stosowanie wody, dynamikę zapalenia, sączenie, świąd, epitelizację, przepuszczalność naczyń i wskaźniki gospodarki mineralnej.
Dawkowane przyjmowanie w kursie
Wysoka mineralizacja określa precyzyjny schemat stosowania LUGELA.
Podstawowa jednorazowa dawka dla dorosłych wynosi 10 ml. LUGELA przyjmuje się trzy razy dziennie po posiłku, zachowując odstęp co najmniej 5 godzin. Standardowa długość kursu to 30 dni.
Dla dzieci i niektórych stanów przewidziane są specjalne schematy wiekowe i indywidualne.
LUGELA nie służy do nieograniczonego spożycia ani gaszenia pragnienia. Nie należy samodzielnie zwiększać ustalonej dawki i czasu trwania kursu.
Podstawa naukowa i bezpieczne stosowanie
LUGELA może być stosowana jako samodzielny naturalny czynnik leczniczy lub jako komponent kompleksowego programu leczniczego i regeneracyjnego.
W przypadku ustalonej choroby stosowanie LUGELA nie stanowi podstawy do rezygnacji z diagnostyki, terapii lekowej ani innych wymaganych metod leczenia.
Przeciwwskazaniami są hiperkalcemia i indywidualna nietolerancja składników naturalnego składu mineralnego.
W ciąży, podczas karmienia piersią, w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym oraz przy nasilonych zaburzeniach funkcji nerek, przemiany wapnia, minerałów lub elektrolitów schemat stosowania ustala się indywidualnie, uwzględniając stan pacjenta.