Niewyczerpane źródło zdrowia i długowieczności

Unikalny naturalny kompleks mineralny z serca Gruzji

LUGELA to naturalna wysoko zmineralizowana lecznicza woda pitna typu chlorkowo-wapniowego. Pozyskiwana jest ze źródła o tej samej nazwie w miejscowości Mukhuri, w górskim regionie Samegrelo-Zemo Svaneti, Gruzja.

Lugela różni się od zwykłych wód stołowych i leczniczo-stołowych wysokim poziomem mineralizacji, przewagą kompozycji chlorkowo-wapniowej oraz ustalonym dawkowaniem. Przyjmuje się ją w niewielkich ilościach, w kursach, zgodnie z instrukcją.

Ponad sto lat badań naukowych

LUGELA jest samodzielnym obiektem wieloletnich badań naukowych, farmakologicznych i klinicznych.

Baza naukowa LUGELA obejmuje:

  • monografie;
  • prace doktorskie;
  • badania eksperymentalne i farmakologiczne;
  • obserwacje kliniczne;
  • publikacje naukowe i medyczne;
  • badania laboratoryjne składu;
  • materiały profilowych instytucji naukowo-medycznych.

Szczególne miejsce w historii naukowej Lugeli zajmują prace prof. D. W. Dżawachiszwilego, I. G. Andguladze, N. W. Glonti, W. M. Tusziszwilego i innych badaczy.

W monografii prof. D. W. Dżawachiszwilego odzwierciedlona jest historia oficjalnego naukowego i medycznego uznania Lugeli w ZSRR. Obecny status LUGELA: lecznicza woda mineralna do picia.

Skład potwierdzony badaniami laboratoryjnymi

LUGELA stanowi integralny naturalny system mineralny. Jej właściwości określa nie pojedynczy składnik, lecz koncentracja, proporcje i współdziałanie rozpuszczonych składników naturalnych.

Zgodnie z protokołem badań FMBA Rosji nr 1875/04.23 z 21 kwietnia 2023 roku, badana próbka wody z odwiertu nr 1 źródła LUGELA miała całkowitą mineralizację 39,0 g/l.

W badanej próbce ustalono następujące wartości:

  • zawartość wapnia: 13 359,40 mg/dm³;
  • udział wapnia: 96,21 procent ekwiwalentny kompozycji kationowej;
  • udział chlorków: 99 procent kompozycji anionowej;
  • udział siarczanów: 1 procent kompozycji anionowej;
  • łączny udział sodu i potasu: 3 procent kompozycji kationowej;
  • pH: 8,64;
  • temperatura wody źródłowej: 16 °C.

W badaniach z różnych lat w składzie LUGELA wykrywano również bromki, jodki, fluorki, związki krzemowe, mikroelementy i pierwiastki ziem rzadkich z grupy lantanowców.

Wskaźniki każdego badania dotyczą konkretnej próbki wody. Dlatego skład LUGELA publikowany jest z podaniem laboratorium, daty, numeru protokołu i próbki badanej.

LUGELA a roztwór chlorku wapnia

Wysoka zawartość wapnia nie czyni LUGELA naturalnym odpowiednikiem sztucznie przygotowanego roztworu chlorku wapnia.

LUGELA jest uformowanym przez naturę wieloskładnikowym kompleksem mineralnym. W pracach D. W. Dżawachiszwilego i I. G. Andguladze opisano badania porównawcze LUGELA i farmakopealnego roztworu chlorku wapnia.

Na podstawie poszczególnych parametrów badaniowych autorzy ustalili różnice w sposobie wchłaniania, czasie zmiany zawartości wapnia we krwi, wpływie na diurezę, procesy hemostatyczne i funkcjonalny stan aktywnej mezenchymy.

Wyniki tych badań zostały przedstawione w Naukowej encyklopedii LUGELA z odnośnikami do źródeł pierwotnych.

Kierunki naukowego zastosowania

Badania LUGELA obejmowały jej skład, właściwości farmakologiczne, wpływ na procesy fizjologiczne i zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny.

W Naukowej encyklopedii zaprezentowano materiały dotyczące następujących dziedzin:

  • układ odpornościowy;
  • układ pokarmowy;
  • układ krążenia i sercowo-naczyniowy;
  • układ oddechowy;
  • układ wydalniczy;
  • układ endokrynologiczny i gospodarka mineralna;
  • układ nerwowy;
  • układ mięśniowo-szkieletowy;
  • skóra i układ powłokowy;
  • oftalmologia;
  • stomatologia;
  • zdrowie kobiet i mężczyzn.

Siła dowodowa każdego kierunku zależy od konkretnego rodzaju materiałów naukowych. Mogą to być badania laboratoryjne, eksperymenty, prace doktorskie, obserwacje kliniczne lub historyczne publikacje medyczne.

Na przykład zastosowanie LUGELA w dermatologii ma bezpośrednie podstawy kliniczne. W pracy doktorskiej N. W. Glonti, obejmującej 200 pacjentów z egzemą, badano wewnętrzne i zewnętrzne stosowanie wody, dynamikę zapalenia, sączenie, świąd, epitelizację, przepuszczalność naczyń i wskaźniki gospodarki mineralnej.

Dawkowane przyjmowanie w kursie

Wysoka mineralizacja określa precyzyjny schemat stosowania LUGELA.

Podstawowa jednorazowa dawka dla dorosłych wynosi 10 ml. LUGELA przyjmuje się trzy razy dziennie po posiłku, zachowując odstęp co najmniej 5 godzin. Standardowa długość kursu to 30 dni.

Dla dzieci i niektórych stanów przewidziane są specjalne schematy wiekowe i indywidualne.

LUGELA nie służy do nieograniczonego spożycia ani gaszenia pragnienia. Nie należy samodzielnie zwiększać ustalonej dawki i czasu trwania kursu.

Podstawa naukowa i bezpieczne stosowanie

LUGELA może być stosowana jako samodzielny naturalny czynnik leczniczy lub jako komponent kompleksowego programu leczniczego i regeneracyjnego.

W przypadku ustalonej choroby stosowanie LUGELA nie stanowi podstawy do rezygnacji z diagnostyki, terapii lekowej ani innych wymaganych metod leczenia.

Przeciwwskazaniami są hiperkalcemia i indywidualna nietolerancja składników naturalnego składu mineralnego.

W ciąży, podczas karmienia piersią, w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym oraz przy nasilonych zaburzeniach funkcji nerek, przemiany wapnia, minerałów lub elektrolitów schemat stosowania ustala się indywidualnie, uwzględniając stan pacjenta.